Erfgoed
Waarom Shiraz, gemaakt in Nederland?
Een druif geboren in de zuidelijke Rhône, vernoemd naar een stad in Iran, die zijn vergisting voltooit net buiten Maastricht. De geografie is een toeval dat we expres hebben behouden.
Shiraz de druif is Syrah. Syrah is, naar alle redelijke maatstaven, een kind van de noordelijke Rhône — een genetisch onderzoek uit 1998 koppelde hem aan de kruising van Mondeuse Blanche en Dureza, beide uit Ardèche en Savoie. De naam "Shiraz" kwam later, gegeven door Australische telers in de 19e eeuw, mogelijk via een 13e-eeuwse Cypriotische legende die de druif aan de Perzische stad verbond.
Het is toeval dat de naam die we op onze meest geliefde rode wijn zetten — gebotteld in Nederland, gedronken in Amsterdam — verwijst naar een Perzische stad die de druif vrijwel zeker niet heeft uitgevonden. We hebben het toeval expres behouden. Het etiket zegt Shiraz omdat de dubbele lezing het hele punt is.
De druiven groeien ten zuiden van Maastricht, op een zuid-helling boven het Geul-dal. Nederland ligt aan de noordrand van levensvatbaar wijngebied — klimaatverandering maakte het project zinnig, en dezelfde klimaatverandering maakt het ingewikkeld. We oogsten in twee gangen, veertien dagen uit elkaar, om ongelijkmatige rijping op te vangen.
Het resultaat, op tafel, is een Shiraz die dichter bij een Crozes-Hermitage drinkt dan een Barossa: middelvol, peperig, met een lichte groene-stengel-toets in jongere jaargangen die na achttien maanden op fles zachter wordt naar braam.
Meer uit het journaal — bekijk alle artikelen.